Porqué la puesta de solme trae recuerdos intensos de otro tiempotal vez mejor.De ti me he vuelto a acordardebí haber mantenido algún contacto,soy un mamón.Los veranos, los amigos se han perdido hace siglos, al volverlos a recordarhe sentido ganas de llorar.Sigo buscando, quiero saberdónde están los buenos tiemposquiero volver, quiero volver.Porque la puesta de solaún me llena de espinas y violetasel corazón.Mis razones, tus anhelos, no encontraronpunto mediomedias tintas nunca valdránsobre todo si se trata de amar.Sigo buscando, quiero saberdónde están los buenos tiemposquiero volvercontestasigo buscando, quiero saberdónde están los buenos tiemposquiero volver.El primer amorvive de recuerdosen un viejo arcónolvidado en el trastero.Los veranos, los amigos se han perdidohace siglosal volverlos a recordar, he sentidoganas de llorar.Sigo buscando, quiero saberdónde están los buenos tiemposquiero volvercontestasigo buscando, quiero saberdónde están los buenos tiemposquiero volverquiero volverdime dónde debo buscar.
La unión (Buenos tiempos)
per que sempre pensem que qualsevol temps passat, va ser millor quan no ens trobem be? perque creiem que ens equivoquem continuament i que aquella altra decisió hauria estat millor?, només és a tall de reflexió, per intentar estar sempre be, o intentar-ho.
dissabte, 10 de novembre del 2007
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)

5 comentaris:
si només fos a vegades, rai...
De vegades un pel de malenconia no va malament, per recordar coses bones, que ens van fer feliços, però massa poden ser dolent.
tens tota la raó...
home potser tu de vegades pekes massa de recordar temps passats i de posarte melancolios noooo??
Potser si, però en els meus records, en el meu present, i en el meu futur (espero i desitjo que per sempre) hi ets tu PER SOBRE DE TOT.
Publica un comentari a l'entrada